Smet, consectetur adipiscing elit. Sed vobis voluptatum perceptarum recordatio vitam beatam facit, et quidem corpore perceptarum. Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris. Duo Reges: constructio interrete. Quia, si mala sunt, is, qui erit in iis, beatus non erit. Quae si potest singula consolando levare, universa quo modo sustinebit? Equidem etiam Epicurum, in physicis quidem, Democriteum puto. Ita fit beatae vitae domina fortuna, quam Epicurus ait exiguam intervenire sapienti. Duae sunt enim res quoque, ne tu verba solum putes. Me igitur ipsum ames oportet, non mea, si veri amici futuri sumus. Quid ergo attinet gloriose loqui, nisi constanter loquare?

Sed ad bona praeterita redeamus. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Tum Quintus: Est plane, Piso, ut dicis, inquit. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Quid, quod res alia tota est? Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Quid enim possumus hoc agere divinius? Comprehensum, quod cognitum non habet? Esse enim, nisi eris, non potes. Sic consequentibus vestris sublatis prima tolluntur.

Summae mihi videtur inscitiae. Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem. Sapientem locupletat ipsa natura, cuius divitias Epicurus parabiles esse docuit. Sed ad illum redeo. Quid ait Aristoteles reliquique Platonis alumni? Quae animi affectio suum cuique tribuens atque hanc, quam dico. Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Plane idem, inquit, et maxima quidem, qua fieri nulla maior potest. Isto modo ne improbos quidem, si essent boni viri.